കല്ലറ അജയന്റെ കവിത

ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്നത് വേദനയല്ല,
തിരിച്ചറിവിന്റെ സംഗീതമാണത്.

കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾക്കു മേയാൻ
ഒരു പുൽത്തകിടിയാകുന്നത് ദുഃഖമല്ല.
അപ്പോഴും മനസ്സിൽ മന്ത്രസ്ഥായിയിൽ
ഒരു ശ്രുതിയുണ്ടാകും.
മറ്റുള്ളവർക്കു കേൾക്കാനാകാത്ത ലയം.

അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് അന്യനായിപ്പോകുന്നത്
ആത്മാവിന്റെ വറുതിയല്ല
അജ്ഞാത രാഗങ്ങളുടെ ആത്മപ്രകാശമാണത്.

പിറവിയുടെ ദുഃഖത്താൽ
കനം തൂങ്ങുന്ന ഈ ജീവിതം
ഒരു സമസ്യയല്ല.
മറ്റുള്ളവർ വായിച്ചെടുക്കാത്ത
ഉത്തരമാണത്.