ഡിസംബറിൻ്റെ യാത്രാമൊഴി
പിന്നേയും മൗനത്തിൻ്റെ ജാലകം തുറന്നു നീ,
എന്നേയും തനിച്ചാക്കി പോയല്ലോ പ്രകാശമേ...
തമസ്സിൻ വിഹായസ്സിൽ തനിയേ നില്ക്കുമ്പോഴും,
ഹൃദയംമന്ത്രിക്കുന്നു,
മംഗളം നേരുന്നു ഞാൻ...
മറക്കാൻ വയ്യെന്നാലും മറന്നീടുക വേണം,
സൗഹൃദം വിതുമ്പുന്നു..
വേർപിരിയുന്നോ നമ്മൾ..
കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുവാക്കുകൾ ഇടറുന്നു,
എങ്കിലും നേരുന്നിതാ സമ്മതം ശുഭയാത്ര..
ഇനിയീ സ്വപ്നത്തിന്റെ പൂവണി കടമ്പിലായ്
നിഴലും നിലാവുമായ് നാം കണ്ടുമുട്ടില്ലെന്നോ...
വേർപ്പിരിയുന്നു നമ്മൾ വീണ്ടുമീ ജന്മത്തിൻ്റെ
സാന്ദ്രനീലിമയിൽ നിന്നെന്തിനെന്നറിയാതെ..
അകലേക്കകലേക്കായ് അകന്നു പോകുമ്പോഴും..
പ്രിയമിത്രമേ നിനക്കെന്നുമെൻ യാത്രാമൊഴി...
- ശ്രീദേവി സുനിൽ
