കേവലം നീരല്ല നീ..
കവിത
അജിത രാജൻ
തനുവിലൂറുന്ന സ്വേദം
ഊറ്റി കുടിക്കുന്ന താപം
അരമണി
കുലുക്കിയെത്തി
വാളുമായുച്ചിയിൽ നിൽക്കേ,
തപസ്സിലാണിന്നു
ജീവന്റെ വേരുകൾ...
കുളിരുതേടുന്നു
ഹരിതാഭമാകുവാൻ;
തിരയുന്നുണ്ടാകാശസീമയിൽ
ജീവാമൃതമാം വ്യോമതീർത്ഥം!!
മണ്ണിന്നടിയിൽ മയങ്ങും വിത്തിനെ
തുരുതുരെയിക്കിളിയിട്ടുണർത്താൻ,
കവിതയിൽ മുത്തുകൾകോർക്കാൻ
താഴെ കൊമ്പിലെ കൊച്ചു കിളിക്കു, കല്യാണസൗഗന്ധികത്തിൻ
സ്നിഗ്ധമാം ശയ്യയിൽ
തൂവൽ പുതച്ചിരിക്കാൻ...
താളത്തിലാടും മാരി തൻ നാദംകേൾക്കെ,
നിന്നധരങ്ങളാലൊരുമ്മയേൽക്കെ
അറിയുന്നു, കേവലം നീരല്ല നീയെന്ന്..!!
വികാരങ്ങളെ മെല്ലെയുണർത്തി
ധരണി, ഭാവങ്ങൾ നെയ്യും നേരം,
വെയിൽ നനയുമ്പോൾ
എരിയുന്ന മഴയെ കൊതിക്കും...
മോഹചക്രവാളങ്ങളിൽ
ജലച്ചാമരം വീശും...
വിണ്ടലം മെല്ലെയിടിച്ചിറക്കി നീ
മൺമണ്ഡലെ ചിറകൾ തകർത്തെറിഞ്ഞു
ഭ്രാന്തു പെയ്തു ചോര തുപ്പിടല്ലേ
യെങ്കിലേ വ്യോമതീർത്ഥം
ജീവ തീർത്ഥമാകൂ...!!
No comments:
Post a Comment