ഹരിദാസ് കൊടകര

 

ചിലന്തി

സൃഷ്ടിയിൽ ഭൂമിയോടൊപ്പം

സമഷ്ടിയാണ് ചിലന്തികൾ

എട്ടുകാലുള്ള ചിലന്തിക്ക് നട്ടെല്ലില്ല

ശിരോവക്ഷം ഉദരം കാലുകൾ

തീർന്നു

ഇതിലും ഭാരമേറ്റാൻ

നാലുജോടിക്കൾക്കാവില്ല

ചവയ്ക്കില്ല പറക്കില്ല

സ്രവനൂൽ ചിലന്തികൾ

അച്ഛന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ അടച്ച്

കുട്ടി ചോദിച്ചു

ചിലന്തിയുടെ നട്ടെല്ലെവിടെ

അച്ഛൻ പറഞ്ഞു

നട്ടെല്ലുകൾ രൂപാന്തരേ സ്വാശ്രയം

നൂലും സ്രവവും ഉള്ളിലൊതുക്കാൻ

ഉദരസഞ്ചി

അകന്നിരിക്കുന്ന അഗ്രങ്ങളിൽ

വലയുടെ ആണികൾ

അന്യാദൃശം പൂക്കളം പോല

ചിലന്തിവലകൾ

സർപ്പാളം വിരിപ്പ്

കടുക്ക് കുഴൽ വലകൾ

ഉദരസ്രവത്തിൽ വലനെയ്യുന്നു

കൂടെക്കൂട്ടാൻ ആരുമില്ല

നട്ടെല്ല്സ്വാശ്രയം വലനെയ്യുന്നു

ധ്യാനതംഗങ്ങളിൽ കാറ്റൊഴുക്കുപോലെ

ആയുസ്സ് തീർന്നവ വലയിലെത്തുന്നു

വലവിരിച്ച് ഇരകാത്തിരിക്കുന്നിടം

ചിലന്തിധ്യാനം

അപ്പോൾ കടുവച്ചിലന്തികൾ ?

കുട്ടി ചോദിച്ചു

കടുവച്ചിലന്തികൾ ജനിതകഭ്രംശം

ഇരുന്നിടം മുടിക്കും

പുരോഹിതരുടെ കലം തല്ലിയുടക്കും

സന്യാസത്തിന് തീയിടും

ചരിത്രനേരുകൾ കടഞ്ഞ്മാറ്റും

അച്ഛൻ മുഴുവൻ പറഞ്ഞില്ല

കുട്ടി ഉറങ്ങിയിരുന്നു

മനുഷ്യനുള്ളിടത്തേ ചിലന്തിയുള്ളു

ഇനി ചിലന്തികൾക്കായി

ഒരു മനുഷ്യയുഗം കാത്തിരിക്കണം

                                  - ഹരിദാസ് കൊടകര