Sunday, September 10, 2017

കവിത - ജ്യോതിരാജ് തെക്കൂട്ട്


ഉള്ളുലച്ചു  മുഴങ്ങുന്നുവോ
മരണഗന്ധം നിറച്ചെത്തും
പകലുകളുടെ പൊള്ളലുകൾ
വക്കുടഞ്ഞ ചില്ലുകൾ.

പുകയുന്നുവോ അഷ്ടഗന്ധം,
വിങ്ങലോളങ്ങൾ പേറും
ഒാ൪മ്മപ്പുകപുരണ്ട ഹൃദയാക്ഷരങ്ങൾ
പൂ൪വ്വപ്രണയത്തിന്റെ നിത്യാക്ഷരങ്ങൾ.

ബാക്കിയാകുന്നുവോ,
വായ്ക്കരിയും ബലികാക്കയും
തീവ്രനിസ്വനത്തി൯ ചുടുകണ്ണുനീരും
നിലവിളികൾ  ഒളിപ്പിച്ച ചിഹ്നങ്ങളും.

നി൯ ചിതക്കരികെ ,
നിലറാന്തലി൯ വിളറും വെളിച്ചത്തിൽ
അജ്ഞാതമായൊരു കാറ്റിന്റെ മ൪മ്മരം
ഒരു മരണസങ്കീ൪ത്തനം..

No comments:

Post a Comment