ഉൾക്കനൽ
ഉൾക്കനൽ
മതിലുകൾ വളരുമ്പോൾ
സൗഹൃദത്തിലും സാഹോദര്യത്തിലും
മതിലുകൾ വളരുന്ന സമകാലത്ത്
മാഞ്ചുന മണക്കുന്ന നാട്ടുവഴികളും
നാട്ടറിവുകളും നമുക്കന്യമായേക്കാം..!
ഗ്രാമക്കാഴ്ചകൾ മങ്ങുന്നു;
നഗരസൗധങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നു
കവാടങ്ങളിൽ കരിമ്പൂച്ചകൾ കാവലാൾ!
രാവിൽ, ഗൂർഖകൾ റോന്തുചുറ്റും
പാതയോരങ്ങളിൽ മാലിന്യക്കുന്നുകൾ ..!
ജീവനറ്റ മതിലുകൾ ഓർമ്മയിലെത്തിക്കുന്നത്
തഴച്ചു വളർന്ന വേലിപ്പച്ചയെയാണ് ..!
ഇവിടെ ജീവിതത്തിൻ സഹനതന്ത്രത്തിന്
മതിലുകൾ അത്യന്താപേക്ഷിതമാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കാം..?
മതിലുകൾ നിൻ്റെ കുളത്തിനെയും
എൻ്റെ കിണറിനേയും വിഴുങ്ങി ..!
നമ്മുടെ പുഴ വറ്റിവരണ്ടുണങ്ങി..!
മണൽ മാഫിയകൾ രംഗത്തിറങ്ങി..!
അന്യതയുടെ അഴുക്കു നീരിൽ
വന്യമായ് ആക്രോശിക്കും ആൾരൂപങ്ങൾ
ഇന്ന്, മനുഷ്യമതിൽ പണിയുന്നു..!!
ഒരുച്ചയ്ക്ക് നിൻ്റെ വിശപ്പിൻ്റെ ഇലക്കുമ്പിളിൽ
സ്നേഹത്തിൻ്റെ കഞ്ഞിവിളമ്പാനെത്തിയ എന്നെ, നീ സ്നേഹമതിലായ് അവരോധിച്ച്,
'കൽപ്പണിക്കാർ' പാടിപ്പുകഴ്ത്തി ..!!
ഇന്ന്, നാലുപാടും മഹാമാരി പണിത മതിലിനുള്ളിൽ,
കമ്പ്യൂട്ടറിനു മുന്നിൽ, ധ്യാനനിരതരായി, നാം വത്മികത്തിൽ അടയിരിക്കുന്നു ..!!
പ്രണയത്തിൻ്റെ റോസാപ്പൂവുമായി മതിലിനപ്പുറം, ഒരു നാരായണി ഇനിയുണ്ടാവുമോ ..??
മതിൽ എൻ്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മറയിടുമ്പോൾ, അതിരില്ലാത്ത ആകാശക്കാഴ്ചകളിലേക്ക്
ഞാനെൻ്റെ മിഴികളെ അഴിച്ച് വിട്ടു..!!
- ശുഭ കൊടക്കാട് (സുഭദ്ര ടീച്ചർ)
CNNBHS, ചേർപ്പ്, തൃശൂർ.
തെരുക്കൂത്ത്
പോരാടി നേടുവാൻ മുഷ്ടിയുയർത്തി നീ
പോർവിളിച്ചതീ തെരുവിൻ്റെയോരത്ത്,
സമത്വം വാഴുവാൻ നേരിനെ വാഴ്ത്തുവാൻ,
സ്വാതന്ത്ര്യത്തീക്കാറ്റായ് വീശിയടിക്കുവാൻ,
നീ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങൾ നീറിപ്പൊലിയാതെ
'നിഷ്ക്കിഞ്ചനന്മാരെ ' പോരാളികളാക്കാൻ,
ചോര നീരാക്കുവാൻ, പതിയെപ്പതിയെ
രാവെഴും ഊരിൻ്റെ ജാതകം മാറ്റുവാൻ
കുഞ്ഞേ, നടന്നു നീ പിന്നിട്ട വഴികൾ
ഇന്നും കനച്ചു കിടപ്പതീനെഞ്ചത്തായ് ..
വെടിയേറ്റ നെഞ്ചിൽ നിന്നൂറിത്തെറിക്കും
ചുടുചോര, അമ്മ തൻ മാറിൽ പിടയ്ക്കേ
പിഞ്ചിളം കൈകളായ് പാൽവിളിക്കായിട്ടു
കൊഞ്ചുന്നുവോ നീ മൃതിക്കു വഴങ്ങാതെ?
ആയുധം തന്ന് ഞാൻ വിട്ടതില്ല നിന്നെ
സായുധവിപ്ലവം ചൊല്ലിപ്പഠിച്ചില്ല!
എന്നിട്ടുമെന്തേയെൻ മകനേ, നിനക്കായ്
ഇന്നാട്ടിലമ്മയ്ക്കീ ഗാന്ധാരീ രോദനം?
ഏതേതിടങ്ങളിൽ , ഏതേതു മക്കളെ
മാതാക്കളീ വിധം കാണാതെ കാണണം?
- ഇ. സുമതിക്കുട്ടി.
ജല്പനങ്ങൾ
ജ്വലിച്ചുയരേണ്ട സമയമാഗതമാകവേ
ജല്പനങ്ങളിൽ കുടുങ്ങുന്നു കൗമാരം
ജനറേഷൻ ഗ്യാപ്പെന്നു ചൊല്ലീടുന്നു
ജഗത്തിനെപ്പോലും ഭയമില്ലാത്തവർ !
ചതിക്കുഴികൾ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നതവർ
മുന്നേ അറിയുന്നില്ലെന്നതോ മിഥ്യയോ
മുതിർന്നവർ തൻ വാക്കുകൾക്കൊന്നുമേ
ചെവികൊടുക്കാനവർക്കു നേരമില്ലഹോ ..!
കുതൂഹലങ്ങളിൽ കൈവിട്ടങ്ങനെ
കളിയരങ്ങിലായ് വാഴുമെപ്പോഴും
കരുണയവർക്ക് ലഹരിയോടു മാത്രം
ജീവിതമോ കയങ്ങളിലാഴുന്നതറിയാതെ !
ജീവിതത്തിൻ വിലയറിയാത്തവരേ..
നിങ്ങൾ തൻ വഴികൾ ശൂന്യമാകാതിരിക്കാൻ
കർത്തവ്യങ്ങൾ മറക്കാതെയെന്നും
ജാഗ്രതയോടെ ഗമിക്കേണമെന്നും !!!
- സന്ധ്യ അറയ്ക്കൽ
സങ്കടപ്പെരുക്കം
ഡിസംബറിൽ വിടർന്നു കൊഴിയുന്ന അഴലിൻ പീതപുഷ്പമാണു ഞാൻ, കനലിൽ ചവിട്ടി, കടലാഴങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണിമ പായിക്കുമ്പോൾ, പടിഞ്ഞാറൻകാറ്റ് പതിയെ മന്ത്രിക്കുന്നത് എന്താണ്...? കരളുരുകുന്ന കനിവിന്റെ തേൻതുള്ളി നുകരുവാൻ വണ്ടുകൾ മൂളിക്കുതിക്കുമ്പോൾ, ഇല്ല, പൂവിനില്ല സങ്കടം...! ഓർമ്മകളുടെ നടുമുറ്റങ്ങളിൽ, മുല്ലയും തുളസിയും ചെത്തിയും മന്ദാരവും പൂവിടുന്നു .... സങ്കടക്കുടമാറ്റങ്ങളുടെ പൂരം തകൃതിയാകുമ്പോൾ, തെയ്യങ്ങൾ ഉറഞ്ഞാടി കുരുതികൾ തീർക്കുമ്പോൾ, നാഗക്കളങ്ങളിൽ മുടിയഴിച്ചാട്ടം തുടരുന്നു...! ഇവിടെ, ഇന്ന്, ഓർമ്മകളുടെ തിരകൾ സങ്കടപ്പെരുക്കങ്ങളിലൂടെ യാത്ര തുടരുന്നു....!!
- സുഭദ്ര ചേർപ്പ് (ശുഭ കൊടക്കാട്)
CNNBHS ചേർപ്പ്
അകലെ
അകലെയാണെങ്കിലും നീയ്യെൻ്റെ ഓർമ്മയിൽ,
അണയാത്ത നെയ്ത്തിരി നാളമിന്നും..
വാക്കുകൾകൊണ്ടുനാം വാൾത്തല തീർത്തൊരാ-
രാവുകൾ കണ്ണീർനിറച്ചുപോകേ..
പ്രണയമാം പ്രാവിൻ്റെ കുറുകലായ് നാം നിന്ന,
നാളുകളെന്തിനോ ഓർത്തുപോയി.
വർഷങ്ങളോടിയകന്നുപോയ് നമ്മളും,
വൃദ്ധരായ് ഭാരങ്ങൾ മാത്രമായി...
എന്നോയൊരിക്കൽ നാം, ചെയ്തൊരാ പാപങ്ങൾ,
ഇന്നിതാ നമ്മളിൽ പാശമായി...
ഒറ്റപ്പെടലിൻറ വേദനക്കുള്ളിൽ നാം,
ഓംകാരമന്ത്രത്തിൻ താളമായി...
ഇല്ലെന്നു പുച്ഛിച്ച ദൈവസങ്കല്പങ്ങൾ,
ഇന്നെന്നിൽ ചന്ദനഗന്ധമാകേ...
എന്തിനോ മോഹിച്ചു പോകുന്നു ഞാനെൻ്റെ അരികിലായ്
നീയ്യൊന്നു വന്നിരിക്കാൻ...
ഒരുവട്ടം കൂടിയാ പൂവിട്ടപൂമര, ത്തണലത്തിരുന്നു കഥ പറയാൻ...
നിഴൽവീണ സന്ധ്യയിൽ നമ്മളുപേക്ഷിച്ച
നിറമുളള സ്വപ്നങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കാൻ...
ഒരുമഴയായെന്നെ തൊട്ടുതലോടുന്ന,
നിറമുള്ള
സ്വപ്നമായ് നീയ്യണയാൻ.....
വെറുതെ മോഹിച്ചു പോകുന്നു ഞാൻ നിൻ്റെ,
ചിതയിലെരിഞ്ഞു മറഞ്ഞു പോകാൻ.....
- ശ്രീദേവി
ജലം
ജലം സാന്ദ്രം
അതിനാൽ ഭൂമിയും
ജലശരീരം വിത്ത്
ഉന്മത്തം ഉണങ്ങാത്തത്
ജീവൻ
സർഗ്ഗശരീരികൾ
ജലം വഹിക്കുന്നു
ഹൃത്തില്ലാതെ
രുചിയില്ലാതെ
അഭിന്നിതം വാഴ്്വ്
അജേയഗമനം
ആഴുന്നതിനാൽ ആഴി
ജനിക്ഷീരമാകയാൽ
പാലാഴി
ആഴികൾ അന്ധോപമം
രക്ഷാഗേഹം
കോടിപ്രാണികീടമുൾചേർപ്പ്
വിശ്വേശ്വരം
മൺവേരുകൾ ജലലീനം
നീർ ആവി ജലോന്നതി
മേഘം ജലപുഷ്പങ്ങൾ
മേഘവർഷം ശൗചം ശുദ്ധി
ജലത്തെളിമയിൽ ജീവേച്ഛ
ജലം അജീതം വാടാത്തത്
തളരാത്തത്
ദിഗ് മനം
ഭിത്തിഭേദനം
വേഗനട
ആഴങ്ങളിൽ ധ്യാനം
നിശബ്ദം ശാന്തം
ജലം ഹേതു
കാരണദേഹം
ജീവഗേഹം
മൂലം പ്രാതിഭം
അദ്ധ്യാത്മം
ജലം കാരണമാല
നീർമുത്തുകൾ
ദു:ഖം കോപം ഉപവാസം
ജലം ദ്രവസമാനി
കർമ്മരേഖയിൽ സമവായം
ജലം ജീവിതം
ജലം സമാധി
ജലം സ്വപ്നം
വരവേകുക നീർസ്പനം
ജലശിരസ്സിൽ പക്ഷിയുടൽ
കോടമഞ്ഞിൻപുതപ്പ്
ഉൾത്തടാകങ്ങൾ
- ഹരിദാസ് കൊടകര
[നിളയുടെ തെളിമയും നിലാവിന്റെ കുളിർമ്മയും ചൂടി കലാസപര്യയുടെ ഒൻപതു പതിറ്റാണ്ടു പിന്നിട്ട് നിത്യസൗന്ദര്യത്തിന്റെ നറുവെൺശില്പമായി നവതി നിറവിലെത്തിയ കേരള കലാമണ്ഡലത്തിന്റെ ഗരിമയ്ക്കും പെരുമയ്ക്കും മുന്നിൽ ശിരസ്സു നമിച്ചു സമർപ്പിക്കുന്ന കാവ്യ പ്രണാമം ]
കലാമണ്ഡലം
കലയുടെ കമലദളങ്ങൾ നിത്യം
കാൽച്ചിലമ്പണിയുമീ കളിയരങ്ങ്
കവികല്പനകൾ കതിരണിയും
കൈരളീദേവിതൻ തിരുവരങ്ങ്
തിരശീല ഞൊറിയുന്നു സന്ധ്യാംബരം
കളിവിളക്കേന്തുന്നു കുളിരമ്പിളി
നിളപാടിയൊഴുകുന്നു നളചരിതം
മതിനിറഞ്ഞാടുന്നു കേരവൃന്ദം
പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ പതികാലമായ്
തെന്നലുയർത്തുന്നു ദലമർമ്മരം
നിഴലും നിലാവും മുഖത്തെഴുത്ത്
പുളകിതം നിത്യമീ വെൺപുളിനം
ഗിരിനിര ചാർത്തുന്നു കേശഭാരം
കുളിരലയേന്തുന്നു പൊൻചേങ്കില
കലയുടെ കനകവസന്തമായി
മിഴിവോടെനില്പൂ കലാമന്ദിരം
കടലും കടന്നുള്ള സൽകീർത്തിയാൽ
കരളും മിഴിയും കവർന്നിതേവം
നവതിനിറവിൻ നറുനിലാവിൽ
ഒളിവീശി നില്പൂ കലാമണ്ഡലം !
- ചന്ദ്രമോഹൻ കുമ്പളങ്ങാട്
(കൗൺസിലർ, വടക്കാഞ്ചേരി നഗരസഭ)
കവിയുടെ കാൽപാടുകളിലൂടെ
കാവ്യകന്യകയെ പ്രണയിച്ചു കവിനടന്ന വഴികളുണ്ട്,
നീലമേലാപ്പുകെട്ടിയ ആകാശത്തിനു കീഴേ ....
കൊമ്പനാനകൾ നിരന്നു നിൽക്കുന്ന മലനിരകളുടെ ചാരുത നുകർന്ന്,
നേർത്ത മഞ്ഞിൻ മൂടുപടമണിഞ്ഞ പുലരികളിൽ,
നാടോടിപ്പാട്ടുപാടിയൊഴുകുന്ന ഭാരതപ്പുഴയോരത്തുകൂടി ....
നിലാവിന്റെ നനവു വറ്റാത്ത നിളാതീരത്തു വന്നു കവി മൗനത്തിലാഴും ..
സിന്ദൂരപ്പൊട്ടണിഞ്ഞ്
പൊൻവളക്കൈയ്യിൽ പൂത്താലമേന്തി,
അരികിലണയുന്ന കാവ്യകാമിനിക്കായി ..
വീണ്ടും ഭാരതപ്പുഴവക്കിലെ പഴയ ഊട്ടുപുരയിലെത്തും.
പുത്തുലഞ്ഞ കണിക്കൊന്നമരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ
നിശബ്ദനായി ......
- ദീപ്തി
കല്മഷഹാരിണി
അർത്ഥശൂന്യതകളുടെ
അർത്ഥം തിരയുമ്പോൾ
ആഴത്തിലെത്തിയാ
ലറിയാം പരമാർത്ഥം
അർത്ഥമില്ലാതനർത്ഥ
മില്ലായ്കയാൽ
അർത്ഥാനർത്ഥങ്ങ
ളറിവിൻ്റെ രാപ്പകൽ
അറിവിൻ്റെ പൊൻകിരണ
മറിയാതെ വീഴ്കിലും
അലിയാതിരിക്കില്ല
അലിയേണ്ട കല്മഷം
- സുധീർ