Thursday, September 7, 2017

തെറിച്ചവൾ - കവിത - തസ്മിൻ ഷിഹാബ്


പേനരിച്ച തല
മക്കന കൊണ്ട് മറച്ച്
വാതോരാതെ കലമ്പി....
ഉടൽ മൂടി
മുഖം കുനിച്ച്
അച്ചടക്കപ്പടി
എണ്ണിതീരാതെ
കണ്ണു തളർന്ന്‌
കാലുവിറച്ച്
വാ മൂടി
ഉമ്മറത്തിണ്ണ കാണാതെ
പുറം കോലായി തൂണിൽ
കെട്ടിയിട്ട അഴക്‌
ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിന്
ആഞ്ഞു വലിച്ച്
ഉമ്മറത്തേക്ക്
മലർന്നു വീണു -
നെഞ്ചിൽ
കൈപ്പടം പൊത്തി
പകച്ച പെണ്ണിന്റെ
മുഖമറ പറിച്ചെറിഞ്ഞ്
കാഴ്ചയുടെ
നിറഭേദങ്ങൾ
കാവൽ നിൽക്കുന്ന
കുന്നിൻ മുകളിലേക്ക്
അവളോടി.
ഉടലായ്
അറിവായ്
അലിവായ്
അഴകായ്
ആനന്ദമായ്....
തല തെറിച്ചവളുടെ
സുവിശേഷം.

1 comment: