തപസ്യ - സാഹിത്യ ശില്പശാല - കഥാമത്സരത്തിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനം നേടിയ രചന

ജ്യോതിരാജ് തെക്കൂട്ട്

ആംബുല൯സുകളും കരയാറുണ്ട്
            ......................
      ഒരു ഫോൺകോൾ മതി എനിക്കവിടെയെത്താ൯.തലയറ്റയുടലും,ചിന്നിച്ചിതറിയശരീരഭാഗങ്ങളുമായി മരണവെപ്രാളത്തോടെയലറിവിളിച്ച് തിരിച്ചുപായുമ്പോൾ ഈശ്വരാ......ഒന്നുംസംഭവിക്കരുതേയെന്നു പ്രാ൪ത്ഥിക്കാറുണ്ട്.നിലവിളികളുടെമഹാപ്രളയത്തിലും കരയാതിരിക്കാ൯ പാടുപ്പെടാറുണ്ട്.
        തണുത്തുറഞ്ഞൊരു വെളുപ്പാ൯ക്കാലത്തായിരുന്നു ആ വിളിവന്നത്.ആമ്പല്ലൂ൪ ടോൾപ്ലാസക്കടുത്ത് ചരക്കുലോറിയും,കാറും കൂട്ടിയിടിച്ചുണ്ടായ അപകടത്തിൽ തക൪ന്നകാറിലുണ്ടായിരുന്ന ആറുപേരിലഞ്ചുപേരും തൽക്ഷണം മരണപ്പെട്ടു.ശേഷിക്കുന്നതൊരു കുരുന്നുജീവന്റെ പതിഞ്ഞ ഹൃദയമിടിപ്പ്മാത്രമായിരുന്നു.
       വാരിയെടുത്തു മടിത്തട്ടിൽ കിടത്തിയപ്പോൾ അന്നാദ്യമായി ഹൃദയംനൊന്തുവിലപിച്ചു. വാവിട്ടു കരഞ്ഞു. മാറുചുരന്നപ്പോൾ മതിവരുവോളം കുഞ്ഞിനെ പാലൂട്ടി.
       ഒടുവിലെന്റെ നിഴലിൽനിന്നുമകന്ന്പോകുന്ന മാലാഖകുഞ്ഞിനെ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കിനിന്നു.
          ....................